Home Page > Neuroblastoom

Neuroblastoom is een zeldzaam type kanker die vooral voorkomt bij jonge kinderen. In Nederland zijn er jaarlijks circa 25 kinderen die de diagnose neuroblastoom krijgen. Zoals bij veel soorten kanker zijn er ook bij neuroblastoom diverse gradaties. Bij Róan werd neuroblastoom type 4 met uitzaaiingen geconstateerd. Dit is de meest agressieve vorm.

Wat is een neuroblastoom

Neuroblastoom is een tumor die ontstaat uit het zogenaamde sympathische zenuwstelsel. Dit stelsel bestaat uit een zenuwstreng die vanaf de hersenen langs het ruggenmerg naar beneden loopt tot in het bekken. De zenuwen in deze streng regelen onder andere de bloeddruk, de hartslag, de activiteit van de darmen en de blaas. Ook de bijnieren zijn onderdeel van dit zenuwstelsel.

Oorzaak

De exacte oorzaak van het ontstaan van een neuroblastoom is niet bekend. Tijdens de ontwikkeling van embryo tot voldragen baby gebeurt er heel veel met alle lichaamscellen. Cellen moeten op een bepaald moment gaan delen en op een ander moment stoppen met delen om zich verder te ontwikkelen tot de functie die de cel zal krijgen. Dit complexe proces wordt aangestuurd door bepaalde stofjes. Bij kinderen die een neuroblastoom krijgen gaat er iets mis met de aansturing van dit proces. De cellen delen zich wel, maar reageren niet op het signaal dat ze moeten stoppen met delen.

Verschijnselen

Neuroblastoom is een kankergezwel dat snel kan groeien en ruimte nodig heeft. Afhankelijk van de plaats waar de tumor zich bevindt komen andere organen hierdoor in de verdrukking en ontstaan er klachten. Neuroblastomen kunnen overal langs het verloop van de zenuwstreng voorkomen, dus vanaf de hersenen tot aan de bekkenholte. De tumor manifesteert zich meestal in de buikholte, maar ook in de borstholte, bekkenholte of hals kan neuroblastoom worden geconstateerd.

Bij neuroblastoom is er ook vaak sprake van uitzaaiingen. Dit komt omdat het een type gezwel is waarbij cellen gemakkelijk loslaten. Deze cellen kunnen in andere organen terecht komen en daar doorgroeien tot nog een gezwel. Bij de helft van de kinderen met neuroblastoom is op het moment van het stellen van de diagnose al sprake van uitzaaiingen. Deze worden meestal gevonden in de botten, lymfeklieren, longen en lever.

Prognose

De prognose hangt af van een aantal factoren. Belangrijk zijn leeftijd, grootte van de tumor, het wel of niet aanwezig zijn van uitzaaiingen en de mate waarin het mogelijk is om de tumor tijdens een operatie te verwijderen. Prognoses zijn altijd gebaseerd op gemiddelden. Voor het individuele kind kan zo’n gemiddelde prognose zowel naar het positieve als naar het negatieve uitpakken. Kinderen jonger dan een jaar hebben een betere prognose dan kinderen die ouder zijn dan een jaar. Kleine neuroblastomen zonder uitzaaiingen die in het geheel operatief verwijderd kunnen worden, hebben een hele goede prognose. Bij grotere tumoren die intensiever behandeld zijn is de prognose ook goed, acht tot negen op de tien kinderen geneest hiervan. Bij neuroblastomen met uitzaaiingen is de prognose veel minder goed. Zelfs na intensieve behandeling geneest twee tot vijf van de kinderen. Vijf tot acht op de tien kinderen komt dus als gevolg van deze neuroblastoom uiteindelijk te overlijden.

Ook na behandeling waarin het neuroblastoom geheel verdwenen was, is het altijd mogelijk dat later opnieuw een neuroblastoom ontstaat.

Het hebben van een neuroblastoom en het ondergaan van een behandeling voor een neuroblastoom heeft een enorme impact op zowel kind als ouders en hun omgeving. Dit heeft vaak emotionele gevolgen. Als gevolg van de behandeling zullen vaak bijwerkingen optreden. Een groot deel van deze bijwerkingen zijn tijdelijk en verdwijnen weer. Sommige bijwerkingen zijn echter blijvend.

 

 

(bron: www.kinderneurologie.eu)